Clinch

Matt Thornton

Koncepcja walki w Jeet Kune Do opiera się na czterech strefach - strefa nóg, strefa rąk, usidlanie i grappling (stojąc lub leżąc). Jednakże, pozwólcie że zadam Wam pytanie: Kiedy ostatni raz widzieliście podobne do Wing Chun usidlanie w walce bez reguł w turnieju pokroju Vale Tudo czy walce ulicznej?
Idea usidlania realizowana w wielu szkołach JKD jest skierowana przeciw stylistom, którzy blokują przednią ręką lub skupiały się na obronie linii centralnej (np. tradycyjne style karate czy Wing Chun). Współcześni zawodnicy nie blokują w ten sposób uderzeń, ponieważ nie jest to skuteczna metoda.

Dzień dzisiejszy...
Sposób bokserski gwarantuje wielką przewagę nad blokowaniem przednią ręką. Zamiast dostosowywać się do walki pod kątem "jak ona powinna wyglądać" lub "jak wyglądała", praktyk JKD musi brać pod uwagę jak ona wygląda dzisiaj. Mówiąc wprost, usidlanie praktykowane w większości dzisiejszych szkół JKD jest nie praktyczne i nie efektywne przeciw agresywnemu przeciwnikowi. Zawsze zakłada się, że przeciwnik będzie agresywny, wiec już czas najwyższy, aby praktycy JKD, którzy cenią funkcjonalność nad formę, odeszli od praktyk usidlania rąk w starej formie. Co w takim razie zdarza sie w prawie każdej walce? Zwarcie (clinch). Przeciwnik złapie Cię i będzie próbował przewrócić albo złapie Cię jedną ręką a będzie bił drugą. Taka jest rzeczywistość walki.
Nie perfekcyjne uderzenia po linii centralnej a raczej w stylu Tanka Abbotta bardzo agresywne ataki, mogące "urwać głowę" i bardzo szybko skończyć walkę. Można zaobserwować to także w bójkach w barowych, na ulicy oraz w walkach zawodowców, przeprowadzanych wg zasad Vale Tudo. Zanim nastąpi zakonczenie walki (nokaut, poddanie) prawie zawsze poprzedzone jest to clinchem. U kogo najlepeij nauczyć się umiejetności clinchowania? Udac się w miejsce, gdzie ćwiczony jest clinch na "żywym" przeciwniku: na sekcję zapaśniczą, ring boksu tajskiego czy matę judo.

Najlepsi w zwarciu?
Zapaśnicy stylu klasycznego są zaliczani do najlepszych jeśli chodzi o walkę w zwarciu. W czasie walki wg reguł zapaśniczych, muszą bardzo dobrze poruszać się w tym dystansie, potrafić kontrolować i rzucać przeciwnika, który jest "żywy" - a więc przeciwstawia się i oporuje próbując tego samego.

Mogłoby się jednak wydawac, że zapasy klasyczne nie są najlepszym rozwiązaniem, ponieważ są uważane za sport mocno siłowy, forujący cięzkich, silnych zawodników. Nic bardziej błędnego. Zapaśnik Dan Henderson ważący 90 kg potrafi kontrolować, zdominować, rzucić lub poddać 150 kg mężczyznę. Niemożliwym byłoby dokonanie tego dzięki samej sile.

Jest to możliwe dzięki wykorzystaniu balansu ciałem, timingu, znajomości pozycji - podobnie jak w Brazylijskim Jiu-Jitsu. Kiedy, tacy ludzie jak Hal Faulkner zaczęli wprowadzać Brazylijskie Jiu-Jutsu do światka JKD, wielu twierdziło takze, że jest to tylko "dla wielkich facetów". Niektórzy będą twierdzić, że usidlanie jest lepszym rozwiązaniem dla mniejszych, lżejszych ludzi do walki w zwarciu. Jeśli jednak silny, wytrenowany 150 kg zawodowiec nie jest w stanie zastosować usidlania w walce na zawodach Vale Tudo, to należy zastanowić się jakie szanse będzie miał 65 kg "dżokej" przeciw wielkiemu, rozwścieczonemu agresorowi w sytuacji "ulicznej"?

Walka o kontrole...
W Straight Blast Gym zaczynamy naukę walki w clinchu od "wykluczania" (pummeling drill). Ćwiczenie to zostało zaczerpnięte z zapasów klasycznych i uczy kontroli nad przeciwnikiem. Najpierw uczniowie uczą się jak kontrolowanie powinno wyglądać a potem poprzez "wykluczanie" uczą sie tę kontrolę osiągać. Pomimo iż na razie nie dodają uderzeń ani obaleń, na tym stopniu zaawansowania, to jednak starają się oporować partnerowi. Dzięki temu to ćwiczenie staje bardzo żywe , sytuacja zmienia się nieprzewidywalnie i może być przeniesione w całości do sparingu. Bardzo rozsądnym byłoby znaleźć sekcję zapasów klasycznych i popracować z zapaśnikami nad tym ćwiczeniem. W ciągu kilku tygodni można zbudować podstawy, które potem można doskonalić na treningu. Następnym poziomem jest dodanie uderzeń i obaleń. Uderzenia ćwiczone są w dwóch sytuacjach: kiedy trzymamy przeciwnika i kiedy go nie trzymamy.

Innymi słowy: można trzymac przeciwnika jedną reką i uderzać go drugą lub nie trzymać i uderzać dwoma. Zv doświadczenia wiadomo, iż sytuacja pierwsza zdarza się częściej w zwarciu, jednak należy ćwiczyć obie. Niezbędnym jest praca nad najskuteczniejszymi "narzędziami" jakimi dysponujemy: łokciami, kolanami oraz duszeniami. Efektywnymi też, w tym dystansie, mogą byc dźgnięcia w oczy oraz techniki bokserskie np. podbródkowy. Walka w zwarciu musi zawierać te trzy wymienione aspekty.

"Na żywo"!
Trening na żywo (z oporującym przeciwnikiem) jest glówna zasadą we wszystkim co robimy w Straight Blast Gym.
Oznacza to, że wszystko jest robione w ruchu, z timingiem i energią oporujacego przeciwnika. Jeśli ćwiczenia będą pozbawione któregoś z tych elementów to nie będzie można przenieść ich bezpośrednio na grunt sparingu lub walki realnej. Jeśli trening nie jest prowadzony wg powyższych zasad to kwalifikuje się do pojęcia "szablonu" - sformalizowanego, martwego układu. Bardzo smutne jest to, że bardzo wysoki procent ćwiczeń praktykowanych w szkołach JKD kwalifikuje się do tej kategorii. Można zauważyć wiele ludzi,którzy zostani nauczeni wg nich, wartościowych rzeczy usidlania rąk i "szablonów". Bedą się zarzekać, iż ruchy zaczerpniete z "hubud" albo "chi sau" (lepkie rece) wykorzystali w walce na ulicy. Bardzo dobrze. Jeszcze nawet dzisiaj można znaleźć oficerów policji uczących się taktyki i techniki walki z shotokanu czy aikido. Bedą przysiegać, że używali ciosu odwrotnego (gyaku tsuki) na ulicy. Pięknie! Jednak czy to oznacza, że shotokan jest najbardziej efektywną metodą walki na ulicę?
Prawdziwy praktyk JKD musi poszukiwać najskuteczniejszej drogi nawet wbrew ogólnie panujacej opinii.

W poszukiwaniu realności...
Bruce Lee był osobą łamiącą wszelkie ustalone normy i reguły w poszukiwaniu realności. Bardzo smutne jest to, iż dzisiejszy świat JKD zamienił te pryncypia na metodę nauczania jak nauczano. To już nie jest JKD. Należy wrócić do korzeni. Jeśli zachowasz zasady treningu, aby utrzymać go "żywym", spedzisz wiele czasu na sparowaniu z zawodnikami innych stylów jak zapaśnicy, judocy czy muay thai to jest to najlepsza metoda do osiagniecia skuteczności w walce w clinchu. Bedziesz potrafił utrzymać się na nogach gdy przeciwnik będzie dążyć do obalenia czy zakończyć walkę już w tym dystansie. Najważniejsze jest jednak to, że podniesie się Twój poziom skuteczności w zwarciu - a o to przecież w całym procesie nauki chodzi. Nie zastąpi jej żaden certyfikat, tytuł sifu ani żaden styl. Można zacytować Krishnamurti'ego: "Słowo jest niczym". Większość zawodników Vale Tudo bardzo łatwo zorientowała się w czym rzecz. Nie wystarczy mówić. Aby znac JKD trzeba je robić. Jesli nie bedziesz zawodnikiem testującym swoje umiejetności przeciw innym zawodnikom to prawdopodobnie nigdy nie poznasz co to JKD.